Kontrola celno-skarbowa w branży farmaceutycznej – specyfika i najczęstsze nieprawidłowości
26.02.2026
Kontrola celno-skarbowa to sformalizowane działanie Krajowej Administracji Skarbowej (KAS) polegające na weryfikacji przestrzegania przepisów prawa celnego, podatkowego oraz związanych z obrotem towarowym, w tym w szczególności prawidłowości rozliczeń i wywiązywania się z obowiązków wobec organów. W branży farmaceutycznej jej przebieg i zakres bywają bardziej wymagające niż w wielu innych sektorach, ponieważ łączą się z obrotem międzynarodowym, produktami wrażliwymi, złożonym łańcuchem dostaw oraz wysoką wartością towarów.
Dlaczego branża farmaceutyczna jest wrażliwa na kontrole
Profil ryzyka w farmacji wynika z kilku czynników biznesowych, które bezpośrednio przekładają się na zainteresowanie organów:
- wysoka wartość jednostkowa substancji czynnych, leków gotowych, odczynników oraz wyrobów medycznych, co zwiększa znaczenie prawidłowej klasyfikacji taryfowej i podstawy opodatkowania;
- złożone modele dostaw (import API, przepakowywanie, etykietowanie, serializacja, dystrybucja wielokanałowa), co generuje ryzyka w zakresie przypisania roli importera, miejsca powstania długu celnego i rozliczeń VAT;
- regulacyjny charakter rynku (GMP, GDP, wymagania jakościowe), który powoduje, że błędy w dokumentacji mogą dotyczyć nie tylko finansów, ale też ciągłości operacyjnej i reputacji;
- częste transakcje wewnątrzgrupowe, które podnoszą ryzyko sporu o wartość celną i elementy ceny.
Zakres i podstawa prawna działań organów
Podstawę materialnoprawną stanowią przepisy unijnego prawa celnego, w tym Unijny Kodeks Celny oraz akty wykonawcze, a także przepisy krajowe dotyczące KAS i kontroli celno-skarbowej. W praktyce kontrola obejmuje m.in. poprawność zgłoszeń celnych, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej, wartości celnej, zwolnień i preferencji, a także rozliczeń podatkowych związanych z importem i obrotem krajowym.
Z perspektywy zarządu istotne jest, że kontrola może skutkować ustaleniem zaległości (cło, VAT, akcyza, jeśli dotyczy), naliczeniem odsetek, a w określonych konfiguracjach również ryzykiem odpowiedzialności karnej skarbowej osób odpowiedzialnych za rozliczenia. Ocena zawsze zależy od stanu faktycznego i sposobu organizacji procesu zgodności w firmie.
Najczęstsze nieprawidłowości w branży farmaceutycznej
1) Błędy w klasyfikacji taryfowej (CN)
W farmacji spory klasyfikacyjne bywają częste, zwłaszcza na styku: substancje czynne vs preparaty, mieszaniny chemiczne, odczynniki diagnostyczne, produkty o podwójnym zastosowaniu, a także wyroby na pograniczu leku i wyrobu medycznego. Konsekwencją może być niewłaściwa stawka celna, a w efekcie zaległość oraz korekty deklaracji.
2) Spory o wartość celną i elementy ceny
Typowe punkty zapalne to transakcje z podmiotami powiązanymi, rabaty potransakcyjne, opłaty licencyjne, płatności za know-how, koszty transportu i ubezpieczenia oraz rozliczenia za usługi wsparcia (np. centralne zakupy, zarządzanie łańcuchem dostaw). Organy weryfikują, czy elementy te powinny zostać doliczone do wartości celnej zgodnie z zasadami z art. 70–74 Unijnego Kodeksu Celnego.
3) Niespójności w dokumentacji importowej i jakościowej
W branży regulowanej dokumentacja jest rozbudowana: specyfikacje, certyfikaty analizy (CoA), deklaracje zgodności, dokumenty transportowe, świadectwa pochodzenia, pozwolenia. Rozbieżności pomiędzy fakturą, packing list, zgłoszeniem celnym a dokumentami jakościowymi często prowadzą do pytań o rzeczywisty charakter towaru, ilość, skład, przeznaczenie i kod CN.
4) Preferencje i pochodzenie towarów
Stosowanie stawek preferencyjnych wymaga wykazania pochodzenia na zasadach wynikających z umów handlowych oraz przepisów wykonawczych. W farmacji łańcuch dostaw jest globalny, a „kraj pochodzenia” bywa mylony z „krajem wysyłki”. Błędy w pochodzeniu mogą skutkować domiarem cła i odsetek.
5) VAT importowy i rozliczenia okołotransakcyjne
Ryzyka dotyczą m.in. prawa do odliczenia, momentu powstania obowiązku, rozliczeń w procedurach uproszczonych oraz zgodności danych między systemami (ERP, WMS) a dokumentami celnymi. W praktyce organy często analizują spójność deklaracji VAT z danymi ze zgłoszeń celnych oraz ewidencjami magazynowymi.
Obowiązki firmy w trakcie kontroli: operacyjnie i dowodowo
Kluczowe znaczenie ma zdolność do szybkiego przedstawienia spójnych danych i dokumentów. W farmacji problemem bywa rozproszenie informacji między działem jakości, logistyką, zakupami, finansami oraz podmiotami zewnętrznymi (agencja celna, operator logistyczny). Praktycznie warto zadbać o:
- mapę procesu importu i dystrybucji (kto odpowiada za kod CN, pochodzenie, licencje, zgłoszenia);
- centralny rejestr zgłoszeń i dokumentów powiązany z partiami i numerami serii;
- jednolite zasady opisów towarów w fakturach, specyfikacjach i systemach;
- ścieżkę audytu dla rabatów, korekt, opłat licencyjnych i rozliczeń między podmiotami powiązanymi.
Odpowiedzialność zarządu i ryzyka biznesowe
Faktem jest, że ustalenia kontroli mogą prowadzić do decyzji wymiarowych i sporów z organami, które wpływają na płynność finansową i przewidywalność kosztów. Faktem jest również, że w określonych sytuacjach, przy spełnieniu przesłanek ustawowych, możliwe jest przypisanie odpowiedzialności na gruncie Kodeksu karnego skarbowego osobom odpowiedzialnym za rozliczenia lub nadzór. Opinią o charakterze praktycznym jest natomiast, że największe straty reputacyjne w farmacji wynikają nie tyle z samego sporu o stawkę, ile z zarzutu braku kontroli wewnętrznej i niespójnej dokumentacji, co może oddziaływać na relacje z partnerami i audyty jakościowe.
Jak przygotować firmę do kontroli: działania o największym zwrocie
Przygotowanie nie polega na „gaszeniu pożaru” po wszczęciu kontroli, ale na zbudowaniu minimalnych standardów zgodności, które ograniczają ryzyko domiarów i przestojów. Najczęściej rekomenduje się:
- audyt klasyfikacji taryfowej dla kluczowych grup towarowych i aktualizację uzasadnień klasyfikacyjnych;
- przegląd wartości celnej pod kątem opłat dodatkowych, rabatów i powiązań;
- test spójności danych między zgłoszeniami celnymi, fakturami, CoA i ewidencją magazynową;
- procedurę reagowania na kontrolę: właściciele tematów, terminy, obieg dokumentów, zasady komunikacji;
- szkolenia dla logistyki i finansów o „najczęstszych błędach”, a nie o teorii przepisów.
W razie potrzeby wsparcia przy analizie ryzyk, przygotowaniu dokumentacji lub strategii komunikacji z organami w toku postępowania, warto skorzystać z doświadczenia Kopeć & Zaborowski, a w kontekście tematyki takiej jak kontrola celno-skarbowa i jej konsekwencje biznesowe najlepiej doprecyzować stan faktyczny i oczekiwany rezultat, dlatego w celu omówienia możliwych scenariuszy i ograniczenia ryzyka należy Skontaktuj się z nami.
Bibliografia
- Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające Unijny Kodeks Celny.
- Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r. uzupełniające rozporządzenie (UE) nr 952/2013 (UDR).
- Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia (UE) nr 952/2013 (UIR).
- Ustawa z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej.
- Ustawa z dnia 10 września 1999 r. – Kodeks karny skarbowy.
- Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
Powiązane porady
Mechanizmy obrony przed kontrolą celno-skarbową na przykładzie branży spożywczej
Mechanizmy obrony przed kontrolą celno-skarbową na przykładzie branży spożywczejKontrole celno-skarbowe w małych firmach – jak chronić przedsiębiorców przed ryzykiem kontroli?
Kontrole celno-skarbowe w małych firmach – jak chronić przedsiębiorców przed ryzykiem kontroli?Kontrola celno-skarbowa w sektorze automotive – jak zabezpieczyć firmę przed nieprawidłowościami w handlu częściami samochodowymi?
Kontrola celno-skarbowa w sektorze automotive – jak zabezpieczyć firmę przed nieprawidłowościami w handlu częściami samochodowymi?FAQ
Jakie dokumenty są najczęściej weryfikowane podczas kontroli w farmacji?
Najczęściej są to: zgłoszenia celne, faktury, packing list, listy przewozowe, dokumenty pochodzenia, umowy handlowe (w tym licencyjne), specyfikacje jakościowe, CoA oraz ewidencje magazynowe umożliwiające powiązanie partii towaru z dokumentami importowymi.
Czy błąd w kodzie CN zawsze oznacza zaległość?
Nie zawsze. Skutek zależy od tego, czy błędna klasyfikacja wpływała na stawkę celną, ograniczenia pozataryfowe lub inne elementy rozliczenia. W praktyce błąd może być neutralny finansowo, ale nadal generować ryzyko proceduralne i konieczność korekt.
Jakie obszary wartości celnej są najbardziej ryzykowne w grupach kapitałowych?
Najczęściej: rabaty potransakcyjne, opłaty licencyjne i za znaki towarowe, dopłaty związane z jakością lub dostępnością, koszty transportu oraz opłaty za usługi wsparcia, jeśli w rzeczywistości są warunkiem sprzedaży towarów.
Czy kontrola celno-skarbowa może objąć także obrót krajowy, a nie tylko import?
Tak. Kontrola może obejmować również rozliczenia podatkowe i ewidencje związane z obrotem krajowym, zwłaszcza gdy są sprzężone z importem (np. odliczenie VAT, zgodność ewidencji).
Co najbardziej utrudnia obronę firmy w trakcie kontroli?
Najczęściej: niespójna dokumentacja między działami, brak uzasadnień dla klasyfikacji CN, brak dowodów pochodzenia lub brak możliwości powiązania dokumentów z konkretnymi partiami i numerami serii.
Jak długo firma powinna przechowywać dokumentację istotną dla rozliczeń celnych?
Co do zasady przez okres wymagany przepisami prawa celnego i podatkowego, przy czym w praktyce warto ustalić spójny, konserwatywny okres retencji obejmujący dokumenty źródłowe i dane systemowe. Dobór okresu i zakresu zależy od rodzaju rozliczeń i ryzyk.
Czy firma może przygotować się do kontroli bez paraliżu operacyjnego?
Tak, o ile przygotowanie ma formę uporządkowania procesów i danych (mapa odpowiedzialności, rejestry dokumentów, testy spójności), a nie jednorazowej akcji. Najlepsze efekty daje połączenie audytu punktowego z wdrożeniem prostych procedur.














